Casita-Bebek

'Bir şeyleri birlikte yapmamızı düşünmen çok hoşuma gidiyor...' Böyle söylendiği/okunduğu zaman günlük sıradan bir cümle gibi görünse de işin aslı hiç de öyle değil. Ben bu cümleyi duyduğum zaman, belki fiziksel olarak  değil ama manevi olarak havalara uçtum, göğe yükseldim ve itiraf ediyorum ki hala gökteyim...

2009 yılı Kasım ayının 28.günü, nadir bulunabilecek enfes sonbahar günlerinin birinde akşam 20.00 sularında Bebek'teyiz Ben ve Melek. O, iş yorgunu ben, yol yorgunu kendimizi bir anda Casita'nın kollarına bırakıyoruz. Girişte köşede 2 kişilik bir masa, camın önünde. Oradan buradan şahane bir sohbet sürüyor...Heyecanlı olduğumuz her halimizden belli, sohbetimiz değişmeyen şekilde hararetli, sürekli bir şeyler anlatıp duruyoruz ama o gün bambaşka bir hava var sanki.

Casita'nın bugün itibariyle 4 İstanbul, 2 Bodrum ve 1 Ankara olmak üzere toplam 7 şubesi var. Beni çok etkileyen bir sloganı da var üstelik: 'Canım Hiçbirşey Yemek İstemiyor Diyenler İçin'. Lezzetli yemekler ve de dejenerasyondan uzak bir ambiyans sağlamaları bizim sıkça tercih etmemize sebep. Özetle Casita sadece lezzet için gelenlerin buluşma noktası.

Casita'nın menusunu detaylı olarak incelemek isteyenler için linkini veriyorum: http://www.casita.com.tr/ Ama önerilerimi yapmadan geçmek istemiyorum. Benim için Casita lezzet anlamında 'Çökertme' demek. Çökertme çok basit bir yemek aslında. Kibrit halindeki patates kızartması üstüne et parçaları dilimlenerek ve yoğurtla servis edilen bir nevi kebap. Fakat sıklıkla test ettiğimiz kadarıyla eti çok güzel. Casita'da Melek daha çok 'Feraye'yi tercih ediyor, Feraye ise iyi fırınlanmış ve susuz olarak servis edilen mantı. Ancak 'bildiğin mantı' diyenlerin yanılması çok olası. Feraye'nin de müptelası olmamak oldukça zor lütfen bu konuda bize inanın:)))
Bu arada Melek'in uyarısı üzerine düzeltmek isterim ki Küllemeli Köfte'yi de denemişiz, ben unutmuştum, lezzetli olduğu konusunda Melek iddialı, ben de beğenimi bildirmek isterim.

Diğer seçenekler arasında Pampa, Fajita, Kaşarlı Köfte de tercih edilebilir, ancak inanın ki bugüne kadar hiç denemedim. Her seferinde başka bir lezzeti tatma amacıyla gidip kendimi Çökertme yerken buluyorum, Çökertmeyi sadece çok nadir Feraye ile aldatabiliyorum. Son gidişimizde Ferayenin acılı versiyonunu çıkarmışlardı ve tadımlık sundular, oldukça beğendiğimizi ifade etmekle birlikte acısının gerçek olduğunu da bildirmekte okuyucular için fayda var.

Casita'nın bugüne kadar hiç denemediğimiz bir alkollü içecek menusu de var. Dileyenler duvarlardaki Kuba esintisinden ilham alarak Casita'nın barının da tadını çıkarabilir, malum önümüz yaz ve bahçesinde sohbetin tadına doyulmaz. Biz geçen yaz çok çok sevdiğimiz 2 arkadaşımız ile neredeyse sabaha kadar güzel güzeel sohbet etmiştik, darısı bu yazın başına:)

Casita'ya gidecekler Bebek şubesini seçerseniz ne demek istediğimi, neden bu yazıyı yazdığımı anlayacaksınız.

Yazının en başındaki sohbete dönecek olursak, o sohbet olağanüstü bir jestle tavan yapıyor, çantadan çıkan ufak bir poşet. Ve poşetin içinde bir hediye 'Aşk Tutulması'... Bana, bir kalpten Fenerbahçeli'ye, yine çok kalpten bir Fenerbahçeli'den en güzel ama ve bir o kadar da anlamı bir hediye... Benim kalbim daha başka nasıl fethedilebilir ki? Ben daha başka nasıl mutlu olurum...

Teşekkürler Melek iyi ki varsın, ve teşekkürler Casita tarihi bir öneme sahipsin...